Aslında Kaçmadı… Sadece Seni Bekliyor
Motivasyon bir sabah uyanıp valizini toplayarak gitmez.
Sessizdir. Yavaş yavaş geri çekilir.
Sen fark ettiğinde çoktan uzaklaşmış gibi hissedersin.
Ama gerçek şu:
Motivasyon kaybolmaz. Bastırılır.
Çünkü Gerçek İsteğini Unuttun
Toplumun hedefleri, başkalarının başarı tanımları,
“olman gereken” versiyonun…
Hepsi seni senden uzaklaştırır.
Motivasyon ise seni kendine yaklaştırır.
O yüzden gelmiyor.
Çünkü seni yanlış yöne koşarken izlemek istemiyor.
Peki Motivasyon Nasıl Geri Döner?
Zorlayarak değil.
Kandırarak hiç değil.
Şunları yaptığında geri gelir:
Küçük ama sana ait bir adım attığında
Kendine yumuşak konuştuğunda
“Bugün neye ihtiyacım var?” diye sorduğunda
Her şeyi değil, bir şeyi seçtiğinde
Motivasyon bir ödül değildir.
Bir işaret gibidir.
Doğru yoldaysan görünür.
Yanlış yoldaysan saklanır.
Çünkü Çok Fazla “Yapmalıyım” Biriktirdin
Ruh “zorunluluk” kelimesini sevmez.
Yapmalıyım… mecburum… artık başlamalıyım…
Her yapmalıyım, içindeki isteğin üstüne konan bir taş gibidir.
Bir süre sonra nefes alamaz.
Motivasyon işte tam burada susar.
İnsan zorlandığı şeye değil, seçtiği şeye enerji bulur.
Çünkü Sonuçlara Aşık Oldun, Yola Değil
Motivasyon hedefle değil, anlamla beslenir.
Sadece sonuca odaklandığında, bugün anlamsızlaşır.
Bugün anlamsızsa, enerji de gelmez.
Ruh sorar:
“Ben neden buradayım?”
Bu soruya cevap yoksa motivasyon geri çekilir.
Çünkü Kendini Sürekli Yargılıyorsun
Motivasyon utançla yaşayamaz.
“Yetersizim”, “geç kaldım”, “ben beceremiyorum” cümleleri
enerjinin doğal düşmanıdır.
İnsan kendine karşı sertleştikçe, içsel güç saklanır.
Çünkü motivasyon güvende hissetmek ister.
Çünkü Ruhun Dinlenemiyor
Bazen motivasyon kaybolmaz, sadece yorgundur.
Sürekli üret, geliş, hızlan, yap…
Ama durmak da bir ihtiyaçtır.
Durmayı bilmeyen zihin, ilerleyemez.
Dinlenmek tembellik değil, yeniden bağlanmaktır.





Igıgı
j