Çoğu Zaman Duygusal Bir Tepkidir
Erteleyen insana hemen bir etiket yapıştırılır:
“Tembel.”
Oysa erteleme,
isteksizlikten çok içsel bir sıkışmanın işaretidir.
Kimse keyif aldığı şeyi ertelemez.
Erteleme Bir Mesaj Taşır
Bir işi erteliyorsan
orada görünmeyen bir şey vardır.
Belki korku.
Belki yetersizlik hissi.
Belki de “bunu yapmak istemiyorum” gerçeği.
Ama zihin bunu söylemek yerine
kendini suçlamayı seçer.
Mükemmeliyetçilik Ertelemenin Gizli Ortağıdır
“Ya iyi olmazsa?”
“Ya eksik yaparsam?”
Bu sorular işi geciktirir.
Çünkü başlamak, risk almaktır.
Erteleme bazen
kendini hayal kırıklığından koruma şeklidir.
Zihin Zorlanmaya Direnir
Beyin acıyı sevmez.
Belirsizliği hiç sevmez.
Bir iş zihinde büyüdükçe
beden geri çekilir.
Bu geri çekilme tembellik değil,
koruma refleksidir.
Erteleme Enerjiyle İlgilidir
Bazen mesele iş değil,
enerjidir.
Yorgun bir zihin
hareket edemez.
Dinlenmeden üretmek
kendine karşı körlüktür.
Peki Erteleme Nasıl Çözülür?
Kendine kızarak değil.
Zorlayarak hiç değil.
Şunu sorarak:
“Bu işi yapmamı zorlaştıran ne?”
İşi küçülttüğünde,
beklentiyi indirdiğinde,
duyguyu fark ettiğinde…
Erteleme yavaşça çözülür.
Şefkat olmayan yerde
sürdürülebilir hareket olmaz.
Son Bir Hatırlatma
Erteleme bir kusur değil.
Bir sinyaldir.
O sinyali dinlediğinde
kendine yaklaşmış olursun.
Ve çoğu zaman
hareket tam da oradan başlar.
Ertelemek Tembellik Değildir




