Çünkü Zihnimiz Bizi Mutlu Etmek İçin Değil, Hayatta Tutmak İçin Çalışır
En kötü senaryoyu düşünmek
kötümserlik değildir.
Çoğu zaman otomatik bir savunmadır.
Zihin, “hazırlıklı olayım” der.
Ve tehlikeyi önden çağırır.
Zihin Tehlikeyi Sever
Beyin için kötü ihtimal
önemlidir.
Çünkü tehlikeyi görmezden gelmek
ölümcül olabilir.
Ama iyi ihtimali kaçırmak
hayatta kalmayı tehdit etmez.
Bu yüzden zihin
olumsuza daha hızlı tutunur.
Kötüyü düşünmek bir seçim değil,
bir refleks olabilir.
Belirsizlik Zihni Tetikler
Zihin netlik ister.
Belirsizlikle kalmakta zorlanır.
Sonucu bilmediği her durumda
en karanlık ihtimali üretir.
Çünkü bilinmeyeni
tanıdık bir korkuya çevirmek
ona daha güvenli gelir.
Geçmiş Deneyimler Filtre Oluşturur
Daha önce canın yandıysa
zihin bunu unutmaz.
“Bir daha olmasın” diye
seni korumaya çalışır.
Ama bazen korumak,
hayatı daraltır.
En Kötüyü Düşünmek Kontrol Hissi Verir
Zihin sanır ki:
“Hazırlanırsam incinmem.”
Oysa bu sadece
kontrol ediyormuş hissidir.
Gerçekte ise
kaygıyı besler.
Peki Bu Döngü Nasıl Yavaşlar?
Zihne “dur” diyerek değil.
Onu suçlayarak hiç değil.
Şunu fark ederek:
“Bu bir düşünce, gerçek değil.”
Düşünce geldiğinde
onu düzeltmeye çalışma.
Sadece etiketle.
“Şu an zihnim tehlike üretiyor.”
Bu farkındalık
düşünceyle arana mesafe koyar.
Son Bir Gerçek
En kötüyü düşünmen
zayıf olduğun anlamına gelmez.
Bu, sinir sisteminin
hala seni korumaya çalıştığını gösterir.
Ama artık şunu söyleyebilirsin:
“Teşekkür ederim,
şu an güvendeyim.”
Ve bazen
zihin bunu duymaya ihtiyaç duyar.
Neden Hep En Kötüyü Düşünüyoruz?




